با شبانی تیره چون افسانه هايش تلخ و پر نيرنگ
تا خراب آلوده ي انديشه هايش باطل و بي راه
و از شر سخنهايش ,  پليد و کذب چون شيطان
و از گنداب مکر او چو دندانهاي تيز او – کثيف و خرد
بدم مي آيد از اين زندگي ديگر
*
در غبار وحشت کابوس هايش, خواب هاي ما همه ويران
و از طرح سخنهاي دروغش, رنگ ها بي رنگ
حرف ها بي گاه
صداي زجه ها - غمگين و دل خسته
قفس ها- سنگ و در بسته
که فريب است و ملالت وار حرف او
*
او به دستش دشنه هايي سخت وسنگين وار- مي آرد
و از فرط گناه بي کرانش – شرم مي بارد
*
همان  وهم نگاهش پست و بيگانه-
 همان ايمان مسدودش لئيمانه
همه را جز خودش از نيست مي داند
*
اندک اندک مي کشاند قطره هاي خون ما را او چو خون آشام
و ليکن چاه کفر او -بسان چهره اش آرام-
- و بي ديد از ره ديدن چه مي کوشد؟
چه مي جوشد؟
همه گلهاي باغستان ما ! افسوس! رداي شوم اهريمن به تن کردند
دريغ ودرد ! بر اين زهد ِ ننگ آور
*
همه گلهاي باغ چون خوارها سردند
و گلهاي جوان قرباني اين گرگ هار هستند
کسي از اين جنايت های خاموشش نمي داند
و در تيرگي افسانه گي اش تلخ و پر تزوير- مي ماند
انتقامي سخت در راه است
*
گلوها از ستم لبريز
و لب ها در سخن بي چيز
و گلهاي جوان قرباني اين گرگ هار انديش –
*
اندک اندک مي کشاند - قطره هاي خون ما را او چو خون آشام
و ليکن چاه کفرآميز او چون چهره اش آرام
قفس ها هر شبي در خواب پرواز کبوترهاي پر اميد
همه انديشه ها پژمرده و نوميد
و گلهاي جوان قرباني اين گرگ هار هستند
شعر  آزاد:م.آرمان
۲۶ بهمن ۸۶

توضيح:  بنابر سنوات علمي نيما  وبا توجه کتاب(حرفهاي همسايه و تعريف و تبصره وي)بايد اين نکته را ياد آوري و اعلام کرد

که"اين شعرهاي آزاد, آرام و شمرده و با رعايت نقطه گذاري و به حال طبيعي خوانده مي شود
 همانطور که يک قطعه نثر را مي خوانند ۱-خانه سريويلي- ديوان نيما يوشيج

2- در اين شعر کوشش تعادل در طبيعت کلام و تبديل نظم به نثر است بدیهی است که با این اصول شکستگی وز نی از ویژگی های طبیعی تئوری این گونه اشعار می باشند.